Kobe, Japan 1949
De oprichter van het nu alom bekende schoenen- en kledingmerk ASICS had al een avontuurlijk leven achter de rug toen hij in 1949 op 31-jarige leeftijd in een nieuwe fase van zijn leven belandde. Nadat hij jaren in het leger had doorgebracht en voor een bedrijf had gewerkt dat op de zwarte markt bier kocht en verkocht, besloot Onitsuka dat sport een belangrijke bijdrage kon leveren tot het opbouwen van het zelfvertrouwen van Japanse jongeren. Hij leerde hoe hij schoenen moest maken en richtte Onitsuka Co Ltd. op. Hiermee was een bedrijf geboren dat zich later zou ontwikkelen tot één van de vijf grootste merken sportschoenen ter wereld.
Rieten sandalen
Yukio Matsumoto, hoofdcoach van het basketbalteam van de middelbare school van Kobe, drong er bij Onitsuka op aan om te beginnen met het produceren van basketbalschoenen. Hij was ervan overtuigd dat basketbal binnen afzienbare tijd een populaire sport zou worden in Japan. Het eerste schoenontwerp van Onitsuka leek meer op een rieten sandaal dan op een basketbalschoen en werd met spot onthaald door de coach van het basketbalteam.
Vanaf dat moment kwam Onitsuka zo vaak hij kon naar de trainingen van het basketbalteam kijken. Hij keek goed naar de bewegingen die de voeten maakten en begon zich af te vragen hoe hij de spelers in staat zou kunnen stellen om direct te stoppen en te starten.
Zuignappen
Tijdens een vakantie in de zomer van 1951 zag Onitsuka een bord met augurken en octopuspoten staan. Hij besefte plotseling dat de zuignappen van de octopus wel eens de oplossing konden zijn voor zijn probleem. Hij gebruikte het idee van de zuignappen voor de zool van de basketbalschoenen waarmee hij op dat moment bezig was en toen ze af waren, ging hij ermee naar het basketbalteam. Een van de spelers probeerde de schoenen uit en het ontwerp van de zool bleek zelfs zo goed te werken dat hij viel toen hij plotseling stopte. Onitsuka paste de vorm van de zuignappen aan en daardoor kreeg hij eindelijk het resultaat waarnaar hij op zoek was: schoenen waarmee basketballers konden starten en stoppen zonder uit te glijden.
De steun van de coaches en spelers bleek cruciaal voor het succes van Onitsuka. Toen hij probeerde om monsters van zijn schoenen aan sportwinkels te slijten, was hun eerste reactie dat ze geen zaken met hem konden doen omdat ze hun producten alleen via de groothandel inkochten. De jonge ondernemer ging vervolgens langs bij de basketbalcoaches van de middelbare scholen en liet hen zijn basketbalschoenen zien. De coaches waren enthousiast en gingen met hem mee naar de winkels. Ze vertelden de winkeliers dat hun leerlingen in de toekomst Onitsuka-schoenen zouden dragen. Onitsuka hoefde daarna alleen nog maar orders te schrijven.
Blaren
In 1953 had Onitsuka zijn interessegebied uitgebreid naar hardloopschoenen.
In samenwerking met topmarathonloper Tooru Terasawa besloot hij te proberen een methode te ontwikkelen om te voorkomen dat langeafstandslopers blaren zouden krijgen. Het luchtkoelsysteem van motorfietsen diende daarbij als inspiratiebron. Hij gebruikte een los geweven stof voor de bovenkant van de schoenen en bracht een aantal gaten in de voor- en zijkant aan. Dankzij deze ingrepen konden de voeten nu ´ademen´. Bovendien ontwikkelde Onitsuka een uit twee lagen bestaande zool om de schokken op te vangen. Terasawa probeerde de schoenen en legde voor het eerst 42 kilometer en 195 meter af zonder blaren op zijn voeten te krijgen.
Abebe Bikila
Er was enige overtuigingskracht voor nodig om de legendarische Ethiopische marathonloper Abebe Bikila op Tiger-schoenen te laten lopen. Tot 1957 droeg Abebe zelfs helemaal geen schoenen. Toen Onitsuka Abebe in 1956 de Olympische marathon van het Australische Melbourne zag winnen, begon hij zich zorgen te maken over de toekomst van zijn bedrijf.
